قسطاس

واقعیت آن است که گرفتن دانشگاه آزاد از همان ابتدای پیروزی آقای احمدی‌نژاد در سال 1384 به دلیل مخالفت با آقای هاشمی رفسنجانی به صورت یک هدف درآمده بود و به‌رغم آنکه آقای احمدی‌نژاد در سال 1384 از نظر قدرت سیاسی و نفوذ در حد بالایی بود، اما همانطور که آمد با همه وجود به دنبال گرفتن دانشگاه آزاد بود. اما آقای هاشمی رفسنجانی به همراه هیات موسس دانشگاه آزاد آرام و بدون ایجاد سروصدا و زمینه سیاسی توانستند ایستادگی کرده و به استناد قانون نگذارند دولت بر دانشگاه آزاد مسلط شود. اما بعد از حوادث و رویدادهای 22 خرداد سال 1388 دیگر به نظر می‌رسید که هیچ نیرویی یارای مقاومت و ایستادگی در برابر اصولگرایان را ندارد. آقای هاشمی رفسنجانی به همراه هیات موسس دانشگاه آزاد عملا به این نقطه رسیده بودند که نه قانون، نه منافع ملی و نه حفظ و حراست از بزرگ‌ترین دانشگاه کشور قادر نیستند تا جلوی اراده‌ای ایجاد شده برای تصاحب دانشگاه آزاد را بگیرند.

مابقی داستان را همه‌مان می‌دانیم به هر شکلی بود و بدون در نظر گرفتن به رسمیت شناختن اولین و بنیادی‌ترین حق که حق محترم شمردن مالکیت خصوصی است، اصولگرایان دانشگاه آزاد را در اختیار دولت آقای احمدی‌نژاد گذاردند. اقدامی که دولت احمدی‌نژاد در مورد دانشگاه آزاد انجام داد نوعی بی‌توجهی به قانون بود و آنچه دیروز اتفاق افتاد در حقیقت اعتبار بخشیدن به حرمت قانون است.